2026
Vrijdag 9 januari 2026 tijdstip 19.30 u. De wedstrijdavond waarop een nieuwe Brabants Kampioen Tonpraten verkozen wordt gaat van start. Voorzitter Pieter Mikkers heet het publiek van harte welkom en presenteert Rob van Daal als nieuwe gastheer bij dit carvavalsevenement. Op zijn beurt nodigt die de Valkenswaardse dorstlustige Hoogheid Prins Frank d'n Urste en zijn gevolg uit zich aan het publiek voor te stellen en daarna op het podium plaats te nemen. Aan het eind van de avond is de eer aan de Prins om de winnaar van de publieksprijs bekend te maken. Nadat iedereen zijn plekje gevonden heeft is de beurt aan het openingsnummer, Ah-bah uit Deurne, om met hun act "Losse Flodders" het publiek op te warmen voordat de strijd tussen de tonpraoters kan losbranden.
Muziekgezelschap Ah-bah uit Deurne
Zoals wel al vaker is voorgekomen heeft ook ditmaal de nog regerend kampioen tijdens de loting eind november 2025 de startpositie geloot. Waar het bij de Formule 1 de meest gewilde plek is, is dat bij het BKT toch iets minder. Vanuit dit perspectief stapt Rien van Genugten als eerste finalist in de creatie van Prins Carnaval met de naam “Prins Bernhard d’n Twidde” de ton in. Over hoe hij prins carnaval geworden is: volgens de krant is één op de 800 mensen gek. Bij de 400 die hier zijn zit dan een halve gek: ik dus! Gek om erin te trappen. Maar carnaval zit hem wel in het bloed: Vader en moeder waren elkaar met carnaval tegengekomen. Liefde op het enigste gezicht. En binnen een half uur was ik op het damestoilet verwekt aldus Bernhard. Later kreeg hij ook nog een halfzus. Zij was geboren in het verkeerde lichaam en heeft zich om die reden “om laten bouwen”. Kwestie van alleen maar een paar onderdelen laten verwisselen: andere koplampen en uitlaat. Hij vervolgt zijn verhaal waarbij hij chronologisch carnaval van begin tot eind doorloopt. Het geheel doorspekt met originele grappen waarbij er een aantal aan bod komen die doordacht zijn en net iets meer vragen van het publiek. Met zijn maten van kroeg naar kroeg en naarmate de carnaval vordert moet er flink doorgezopen worden om de bonnen op te krijgen. Toen hem onderweg verteld werd: “Bernhard ik heb jou nog nooit nuchter gezien” kon hij niet anders dan opmerken: dan moet je niet zoveel zuipen. Aan het eind van zijn buut nog een goed advies voor de afsluiting van carnaval: ga met je pilsje voor de spiegel zitten, bijvoorbeeld in de dameskleedkamer. Dan is het net of je er nog twee te gaan hebt en kun je er nog wat langer van genieten! Een mooi verhaal dus dat hem uiteindelijk geen podiumplaats opleverde maar wel weer bijdroeg aan het zeer hoge niveau van de avond.
Rien van Genugten in de creatie "Prins Carnaval"
De tweede finalist is Arian Compen (dertiende deelname en derde finale) die prachtig uitgedost en al metend de zaal inkomt in de creatie van “Sjaak d'n uitvoerder”. Het zat er van jongsaf aan al in dat hij een “goede timmerman” zou worden. Zo verbouwde hij in zijn jeugd geregeld al het gezicht van zijn broertje en het poppenhuis van zijn zusje. Later lange tijd zonder werk thuis maar door manipuleren/aandringen van zijn vrouw nu toch aan het werk. Zij eiste een nieuwe keuken wilde dat hij van de bank afkwam. Het sollicitatiegesprek bij de aannemer waar hij naartoe gestuurd werd en Sjaak vervolgens iets te veel van zichzelf vertelde verliep positief. Zijn zelfkennis: "Ik ben lui, lomp en meer van dat" hebben de aannemer er niet van kunnen weerhouden Sjaak aan te nemen en de baas hij vertelt hem dan ook er van uit te gaan dat Sjaak hard werkt zodat hij (de baas) volgend jaar zijn prachtige mercedes dan weer in kan ruilen voor een gloedjenieuwe. Vervolgens vertelt Sjaak hoe het op de bouw er met zijn baas en collega’s aan toe gaat. Beeldende situaties met leuke originele grappen. Ook meerdere ongevalletjes komen voor het voetlicht. Een collega gevallen: haalt hem de handen uit zijn zakken roept de baas "dan lijkt het tenminste een bedrijfsongeval". Een collega die door een vrouw van een andere collega in het ziekenhuis beland en als stucadoor nu “in het gips” zit. Een heel gedoe dus om als uitvoerder alles te regelen en de verhoudingen in het team goed te houden. Een uitkomst is dan ook de barbecue die “Sjaak” regelt. Gezellig met iedereen bij elkaar en bovendien een uitkomst voor zijn vrouw die daardoor een dag niet hoeft te koken. Een prima buut die Arian de 5e plaats en daarmee net geen podiumplek opleverde.
Arian Compen in de creatie "Sjaak d'n Uitvoerder"
De derde finalist die de ton betreedt is Tom van Osch uit Budel (vier deelnames, vier finales) in de creatie van Bennie Jolink. Bennie komt vertellen over zijn leven en zijn belevenissen met de band. Gekleed in een “schôn pekske” gemaakt van geruite Brabantse stof en bij navraag door Bennie heel herkenbaar voor de dames in de zaal komen de verhalen er “oerend hard” uit. Over “uutgaan” en “brommers kieken”. Vaak was dan het resultaat dat alles van elkaar werd gezien maar … geen brommer. En bovendien: het was niet handig om vooraf paprika chips te eten want dat pikte. In een later stadium de bezitter geworden van een veel te dure Harley. Oorzaak hiervan was dat hij naar een veiling was geweest met zijn vrouw en dat was geen goed idee aangezien zij altijd het laatste woord heeft. Daarna was het ook wel vaker Hommeles in Hummelo. Vooral als het onderwerp vakantie was. Hij ging graag met de maten op de motor naar Spanje. Eén keer was de vrouw mee geweest: Met de huwelijksreis en tja dan kom je er natuurlijk niet onderuit aldus Bennie. Ook de kleedkamer was in die tijd verboden terrein voor haar aangezien de band geen getrouwde vrouwen binnen wilde. En dan wordt daarvoor geen uitzondering gemaakt dus. Een prachtige buut die Tom aan het eind van de vrijdagavond een zeer verdiende tweede plaats opleverde.
Tom van Osch in de creatie "Bennie Jolink"
De vierde finalist is Joep de Wildt uit Oudenbosch die voor de tweede maal meedoet en tevens voor de tweede maal een finaleplaats wist te behalen. Deels onherkenbaar vanwege de panty over zijn hoofd en voorwerpen stelend van tafels tijdens zijn gang naar het podium betreedt Joep alias “Tony H.” of soms ook wel “Há Tony” de zaal. Aangekomen op het podium nog voor hij de ton instapt afscheid nemend van het publiek want ja … als inbreker begin je toch bij het slot. Zo is hij ook eerder op de avond in Valkenswaard bij mensen op huisbezoek geweest want ja zo wist hij: die waren er toch niet en zitten hier. Zelfs bij de Prins … maar niets weggehaald: wat een armoe, daar heb ik dan maar wat spullen bijgezet. Voordien was hij trouwens bij André van Duin langsgegaan omdat daar goede grappen te jatten waren. Dolkomisch om te horen hoe songtitels en teksten in zijn buut worden verwerkt. Het verhaal: een prachtig geheel van hoe hij er toe kwam om net als zijn vader het vak in te gaan. Van het gratis winkelen bij AH, opgepakt worden voor het kietelen van babyvoetjes en daardoor moeten voorkomen voor de linker en de rechter rechter. Daarvoor veroordeeld en in de cel terecht gekomen. In de cel zelfs carnaval vieren met meerdere bekende personen als Holleeder, Taghi, Glennis Grace en Marco Borsato die stage kwam lopen. Aan het eind van zijn verhaal gekomen nog een prachtige spiegelende boodschap voor het publiek over hoe het in de samenleving een stuk beter zou zijn als we allemaal eens wat vriendelijker, respectvoller met elkaar om gaan en samen carnaval vieren. Kortom een buut die de eerste plaats verdiende en Joep daarmee terecht kampioen van 2026. Tot winnaar uitgeroepen door zowel jury als publiek.
Joep de Wildt in de creatie "Tony H."
Na de pauze is het Hans Verbaarschot die aan zijn dertiende deelname en vijfde finale begint. Zijn creatie is getiteld: “Goei vrouwen bestaan”. Gekleed in een typerend tenue: een groene trui, bretels, bonte stropdas, rode baret, ouderwetse grote bril en een overdreven opgetrokken onderbroek. Met die attributen overduidelijk een wat simpele uitstraling creërend. Het verhaal begint bij ... zijn vrouw. Dat is zó ’n goei vrouw: die presteerde het een uur in de Action rond te lopen zonder iets te kopen. En zijn ex was ook al zo goed: Hansje kon gewoon zichzelf zijn en hoefde niets te veranderen aan zichzelf behalve dan zijn persoonlijkheid, zijn gedrag, zijn kapsel, zijn innerlijk en zijn eigen mening. Bij haar heeft hij bovendien ook altijd op de eerste plaats gestaan: totdat er gezinsuitbreiding kwam. Daarna was het over. Hij vertelt dat op zich te kunnen begrijpen als het dan een baby geweest zou zijn maar toch niet bij een jonge hond. Verderop in zijn verhaal vertelt hij hoe zijn huidige vrouw Madeleine en hij elkaar altijd steunen en volgen er geveinsd aarzelend zoekend weer een aantal voorbeelden. Zo redde zij hem een keer uit een zeer benarde situatie. Wat was het geval: De dodenherdenking viel dat jaar tijdens een bezoek aan de sauna. Gevolg was een kringformatie waarbij Hansje tussen twee jonge vrouwen kwam te staan. En hij pakte ze vast zoals hij ook altijd zijn vrouw omarmt. Het resultaat daarvan was echter niet als bij de brede rug van zijn vrouw. Het verhaal dat hij dan vertelt komt er uiteindelijk op uit dat, hoewel Hansje voor paal stond, Madeleine hem hielp door de legendarische woorden uit te spreken dat dodenherdenking toch iets goeds diende en er iets uit de dood was opgestaan. Alles bij elkaar een buut waarmee Hans de onhandigheid van zijn typetje prima wist weer te geven en een buut die hem uiteindelijk de achtste plaats opleverde.
Hans Verbaarschot in de creatie "Goei vrouwen bestaan"
In zijn twaalfde deelname en derde finale komt Rob Scheepers (H) volledig uitgedost in hockeytenue enthousiast, luid roepend en vooral onverstaanbaar door de zaal naar het podium. Aangekomen in de ton gaat dit nog even door. Het publiek inmiddels op zijn hand door deze grappige opkomst. De aap komt uit de mouw als hij zijn mond leegmaakt en in onvervalst Helmonds vertelt dat hij bij de ingang een bouwvakker tegenkwam die om een schroefmachientje vroeg. Kon hem niet helpen omdat hij hem als hockeyer niet meer kon aanbieden dan een “bitje”. Daarna steekt hij met zijn verhaal van wal. Hoe hij als oud voetballer zonder aardappel in zijn keel bij de hockey terecht kwam. Van de bank gedirigeerd door zijn vrouw die mensen niet in hun waarde liet maar in een hokkie stopte en hem daardoor bij de hockey. Zijn eerste schreden op het veld tijdens de training en zijn vorderingen in de zaken en technieken die bij het hockey aan bod komen. Hoe hij in korte tijd tot een van de besten van de vereniging opklom en er veel mensen leerde kennen. Zo ook de familie Jan (Ernst-Jan, Gert-Jan, Peter-Jan, Willem-Jan niet te vergeten, etc.). Veel komt grappen voorbij: Van de kleding, de beschermingsmiddelen, het slaan, het slepen van de bal, het drijven met de bal, het pushen, de strafcorners, het niet douchen en natuurlijk ook de hockeyfeesten. Een hele frisse buut met originele grappen die Rob aan het eind van de avond een verdienstelijke zesde positie op de ranglijst opleverde.
Rob Scheepers in de creatie "De Hockeyer"
Als zevende finalist verschijnt Sem van den Borne. In zijn eerste finale na vijf eerdere deelnames komt hij als Wil de Wit een feestje vieren namelijk: zijn 25-jarig jubileum in de WW. En wat gezellig dat het publiek dat samen met hem komt doen. Zijn vrouw raakt helemaal van in de war van al die aandacht daarvoor en denkt dat zij samen een jubileum vieren. Nee, nee … als dat 25-jarig jubileum gevierd wordt zal Wil wel: “Waarheen leidt..” zingen. Wat betreft dit 25-jarig jubileum: het zit in de familie. Opa is hem zoal voorgegaan met WW1 en WW2. En in die tijd zorgde opa, zo duidelijk als hij was, er wel voor dat hij zijn uitkering ontving: ubermachen! In rechte lijn vanuit de schoolbanken is Wil, zo vertelt hij, naar Sjakie bij de UWV gegaan. In het kennismakingsgesprek werd direct duidelijk hoe de vork in de steel stak: “WIA?“ (Wie ja) … ikke ja. Minder leuk was de sollicitatieplicht: Hij schreef een brief naar de Efteling. Een baan als Doornroosje (100 jaar slapen), een baan als Klein Duimpje (volgens vriendin), een baan als Holle Bolle Gijs (grote mond) werden als mogelijkheden aangedragen maar geen daarvan werd realiteit. Daarna maakte hij toch wel iets wonderbaarlijks mee: er verscheen thuis een koets voor de deur, speciaal voor hem, met als bestemming Paleis Soestdijk. Een privé ontvangst door koning WA die hem welkom heette bij de club van mensen die “Leven op kosten van de Staat”. Speciaal voor Wil werd ook een banket georganiseerd. Alle bekende koningshuisleden waren daarbij aanwezig: Bea, WA, Maxima, de drie A ’s waarvan de eerste Amalia heet en kroonprinses is … maar vanwaar die titel? Daarbij ook aanwezig: Bernhard de hond des huizes. Het verhaal dat zich daarna afspeelt is even origineel als hilarisch. Het is Bea die Wil ’s aandacht vraagt en vervolgens een grappige chaos in gang zet. Het verloop van het banket gaat via port, soep, lamsbout, contactlenzen, Heimlichgreep en A-port naar … het antwoord op de vraag waarom Amalia dan toch de titel “kroon”prinses ten deel valt. Een prachtige buut die Sem op vrijdag in de wedstrijd een vierde plek op zaterdag zelfs de publieksprijs opleverde.
Sem van den Borne in de creatie "De Jubilaris"
Als achtste en laatste in de strijd verschijnt Jasper van Gerwen in de ton. Het wordt zijn vijfde finale. Zijn creatie is: ZZP-er bij een bekende heilige. Reden dat hij en zijn collega’s ZZP-er zijn is dat de heiligman het helemaal zat was om al die klachten van zeikende zeurpieten over wat wel en niet kan spuugzat was, Pieten niet meer in vaste dienst wilde en hen er daarom outkickte. Nu dan maar als Zelfstandige Zonder Pigment aan het werk. Het vervolg van zijn buut is een schakeling tussen vroeger en vandaag de dag waarbij hij het publiek een spiegeltje voorhoudt. Gestart met enkele liedjes die hij direct weer onderbrak omdat de teksten niet meer zouden kunnen. Terug in de tijd blikt hij met het publiek naar hoe het was: Kindjes op kade blauw van de kou vol verwachting en hoe dat beleefd werd. Kan tegenwoordig niet meer en ook de vragen van de kindjes zijn hierin tekenend: vroeger Barbie. Nu: een genderneutrale Barbie met losse onderdelen. Vroeger was dat allemaal veel makkelijker: het was óf een jongetje óf een meisje. Zo ook met het strooien van snoepgoed: Tegenwoordig moet dat vanwege hygiëne in de handjes gegeven worden. Vroeger mocht het gewoon rondgestrooid worden en aten kinderen het linoleum hierbij zowat op. Maar ja, dat was in de tijd kleuters nog asbakken mochten kleien. Als ZZP-er typeert hij het traject als: “van voetveeg naar roetveeg”. Tijdens de buut veel originele grappen zoals de reden waarom hij indertijd als adolescent uit Madrid bij de Bisschop begonnen was. Of het boek: “Plof met de cavia en honderd andere experimenten met de magnetron. En tot slot het verhaal met hoofdrolspeler Harrie Lavrijssen die met secondelijm en witte watten tot Sint werd omgetoverd. Daarna in zijn rolstoel achter de wagen gebonden en luid piepend werd meegenomen op bezoeken aan huis. Na die bezoeken volgt nog een overval op een tankstation. Sigaren en een verwisseling van WD-40 met jenever leiden aan het eind van de dag ertoe dat Harrie volgend jaar dan maar als Roetveegpiet mee moet. Ter afronding relativeert Jasper zijn buut: De moraal van het verhaal is dat wederzijdse tolerantie en respect veel meer getoond mogen worden om het met elkaar gezellig te houden. Een schitterend optreden waarmee hij de derde plaats wist te veroveren.
Jasper van Gerwen in de creatie "De ZZP-er"
Juryuitslag op vrijdag:
1. Joep de Wildt: 355 punten
2. Tom van Osch: 327 punten
3. Jasper van Gerwen: 303 punten
4. Sem van den Borne: 271 punten
Publieksprijzen:
vrijdag: Joep de Wildt 228 stemmen
zaterdag: Sem van den Borne 190 stemmen
zondag: Joep de Wildt 237 stemmen
